Ron’s blog

Regelmatig schrijft ds. Ron Lafeber een blog over een actueel onderwerp of iets dat hem bezig houdt en hij met ons wil delen.

  • Ron’s blog: Goedgelovig of goed gelovig ?

    In de tijd dat ik nu predikant ben heb ik de kerkgang langzaam maar zeker zien afnemen. Steeds meer werd het geloof gezien als iets achterhaalds. Geloven in de God van de bijbel werd gezien als kinderlijk, kinderachtig.

    Geloven dat God Schepper is van hemel en aarde ? Dan was je toch wel erg goedgelovig. Want : de wetenschap dan ?

    Volgens mij kunnen wetenschap en geloof best samen gaan, maar dat terzijde.

    Kwam er iets voor in de plaats voor mijn kinderachtige geloof?  Jaha, men ging geloven in de helende kracht van allerlei stenen, men geloofde in de voorspelling van tarotkaarten, e.d.  Ja, dat is een stuk volwassener, dacht ik dan.

    Maar zie! Het kan altijd nog gekker. We horen in deze tijd van allerlei complottheorieën. Geloof het NOS-journaal en de kranten niet, want zij zetten ons iedere dag nep-nieuws voor en proberen ons op deze manier te manipuleren. De straling van de 5G-masten veroorzaken corona ! Supermarkten verkopen ons geen voedsel maar ‘gemanipuleerde rotzooi’. En zo zou ik nog wel even door kunnen gaan.

    Er is een anonieme bron Qanon, die allerlei idiote theorieën de wereld in slingert. Letterlijk te gek voor woorden. Maar hele volksstammen geloven er in. De elite, de politieke leiders houden er een internationaal pedofielennetwerk op na. Als je je laat vaccineren kreeg je een chip van Bill Gates, medeoprichter van Microsoft, ingespoten zodat hij precies weet waar jij bent en wat jij doet. Een chip van – op z’n kleinst – 1×1 mm, door een naald met een diameter van 0,4-0,5 mm. Knap, hè?, die Bill.

    Wie is er nou goedgelovig? En je zou er heel hard om moeten lachen als het niet zo gevaarlijk was. Mensen geloven de feiten niet meer, vinden dus ook dat ze die naast zich neer kunnen leggen en zich daar niet aan hoeven te houden.

    Ik wil dan toch liever vasthouden aan die God die hemel en aarde geschapen heeft en trouw is aan Zijn mensen.

    En zelf proberen goed gelovig te zijn.

                                                                                     Ron

  • Ron’s blog: De voorbeeld-mol

    In de bijbel worden dieren de mens wel eens ten voorbeeld gesteld.

    Bijvoorbeeld in Spreuken 6, ver 6 : de luie mens kan een voorbeeld nemen aan de mieren, die altijd ijverig zijn, altijd werken in de zomer om voorraden aan te leggen zodat ze de winter door kunnen komen.

    Misschien moeten wij in deze corona-tijden ook een voorbeeld nemen aan sommige dieren. Want steeds weer blijkt er een groep mensen te zijn die al die maatregelen maar niks vindt en zich er dan ook niet aan houdt. Nu heb ik het niet over de mensen die wel eens een ‘Grapperhausje’ uithalen : die onnadenkend en onbedoeld de corona-regels niet volgen, nee, mensen die zich willens en wetens de regels aan hun laars lappen.

    Eerdere jaren schreef ik in het kerkblad over de mollen in mijn tuin. Eén molshoop vind ik niet zo erg, twee ook nog niet, maar als je geen maatregelen neemt ziet je tuin er binnen de kortste keren uit als een maanlandschap. Was mijn ervaring. Daarom ben ik de afgelopen twee jaar, vooral met hulp van buiten, (maar wel bìnnen onze gemeente) met succes de strijd aangegaan : de mollen waren verdwenen. De tuin was mol-vrij.

    Maar dit jaar, begin maart, wat zag ik achter in de tuin : een molshoop ! 

    Nee, hè ? dacht ik, niet weer ! Moet ik wéér de strijd aangaan.

    Maar toen brak corona uit……..het land ging in lockdown. En sindsdien heb ik geen molshoop meer gezien, geen mol is meer aan de oppervlakte verschenen.

    Is dat niet frappant ?

    Daarom, vrij naar Spreuken 6, vers 6 :

    ga naar de mollen, onwillige nederlander, kijk wat zij doen en word wijs”

    zelfs de mol houdt zich aan de anderhalve meter !

                                                                                                     Ron

  • Ron’s blog: Vakantie – leeg

    De vakanties zitten er weer op, kinderen zijn weer naar school, iedereen is weer zo’n beetje aan het werk. Veel Nederlanders die gewend waren om naar het buitenland te gaan zijn in eigen land gebleven. Anderen, onder wie ook wijzelf, zijn thuis gebleven. Daar zijn allerlei creatieve benamingen aan gegeven. Thuisblijvers kondigden aan hun vakantie door te zullen brengen in Tuinesië, Hintergarten, aan de Costa Veranda, enz.

    Omdat sommige landen ‘oranje’ of zelf ‘rood’ kleurden moesten we ons afvragen waarom we eigenlijk op vakantie gaan naar verre oorden. Wat zoeken we eigenlijk op vakantie? En moet je daarvoor ver weg, is dat niet ook dicht bij huis te vinden ?

    Vroeger had vakantie een verheffingsideaal : je ging naar het buitenland om andere culturen te leren kennen. Het was de bedoeling dat mensen in hun vakantie bezienswaardigheden, musea zouden bezoeken. Ze moesten tot de ontdekking komen dat wat zij ‘thuis’ , in eigen land, heel normaal vonden, ergens anders helemaal niet normaal was.

    Maar of dit de laatste tientallen jaren nog geldt ? Ik weet niet hoe horizon-verrijkend het verblijf in dat all-inclusive hotel in Turkije is, waar je niet veel verder komt dan de rand van het zwembad, of op die grote camping in Spanje, waar je om je heen alleen maar Nederlands hoort spreken.

    Het woord vakantie komt oorspronkelijk uit het Latijn en heeft te maken met ‘leeg’, ‘vrij’.

    Leeg

    Het is de bedoeling dat als je vakantie hebt je vrij bent van allerlei verplichtingen. Dat, als je vakantie hebt, je jezelf even ‘leeg’ kunt maken. Rust kunt vinden. Even op de pauzeknop drukken.

    Dat zou je natuurlijk ook in het dagelijks leven moeten doen, maar om de één of andere reden komen we daar dan vaak niet aan toe. Daar hebben we dan blijkbaar de vakantie – of een lockdown ? – voor nodig.

    Leeg

    Ja, de agenda was in de zomer aardig leeg, maar dat gold dit jaar misschien ook al voor de maanden ervóór. 

    Leeg

    Ja, ook veel hotels bleven leeg deze zomer, maar dat was nu juist weer niet de bedoeling. De stranden daarentegen waren weer te vol.

    Leeg….

    Als we in ons drukke dagelijkse bestaan een beetje aan God voorbij leven, kunnen we in de rust en de leegte Hem dan weer vinden ? Dat zou mooi zijn, en het zou mooi zijn als de vakantie zo’n moment van ‘leeg zijn voor God’ kon zijn, maar of het in de praktijk ook zo werkt ?

    Toch hoop ik van harte dat iedereen zich in de afgelopen vakantietijd een beetje leeg heeft kunnen maken. Rust heeft kunnen vinden en zichzelf heeft kunnen opladen. Covid19 is immers nog lang niet – vrees ik – voorbij.

    En meer weet ik ook niet te schrijven.

    Ik ben leeg….

    Net vakantie gehad…

    Ron Lafeber